Uitgangspunten en paradigma's

Om effectief te leren is het vergroten van kennis, inzicht en vaardigheden (soms) nodig. Maar dat niet alleen. In onze aanpak staat vooral het leren-leren centraal. Daartoe is het vooral van belang om de paradigma's (weer) toe te eigenen die dit leren stimuleren in plaats van beperken.

Als 'nieuwe' kennis, inzichten en vaardigheden toegepast worden vanuit paradigma's die het leren beperken, kan dit volgens ons alleen maar leiden tot de herhaling van 'oud', reeds bekend, gedrag en resultaten.
Binnen alle activiteiten van Deïnthe wordt specifiek aandacht besteed aan het reflecteren op, het expliciteren van en het verantwoordelijkheid nemen voor de eigen paradigma's en grondhouding van de deelnemers. Hierdoor worden bewust gekozen veranderingen, in interactie met anderen, mogelijk.

Ook voor onze (toekomstige) deelnemers is het van belang om te weten welke visie, uitgangspunten en paradigma's binnen Deïnthe gehanteerd worden. De 'bril' en de aannames die gehanteerd worden, hebben namelijk grote invloed op de inhoud en werkwijze tijdens de programma's.

Hierbij vindt u enkele aannames in de vorm van uitgangspunten die de leidraad zijn binnen de programma's van Deïnthe Interventiekunde. Zodat wij in een transparante dialoog van elkaar kunnen leren.

• "Het probleem is niet dat we niet weten wat we moeten doen. Het probleem is dat we niet doen wat we weten" (C. Argyris)
  Als de bronnen en instrumenten die voor een veranderingsproces nodig zijn, beschikbaar zijn, maar niet, onvoldoende of onjuist benut worden, is "single-loop-learning" symptoombestrijding. Andere niveaus van leren dienen dan aangesproken te worden om wezenlijke veranderingen te kunnen faciliteren.
• Mensen zijn in principe in staat creatief en adequaat om te gaan met veranderingen. Mits zij zichzelf de vrijheid geven om te doen en te laten wat passend is.
  Als in dit vermogen verstoringen opgetreden zijn, is het vergroten van bewegingsvrijheid en het opheffen van beperkingen nodig. Hierdoor kunnen mensen hun creatieve vermogens (weer) adequaat vormgeven.
• Elk probleem is tegelijkertijd de sleutel tot verandering.
  Een ervaren probleem is de uitingsvorm van een interactie waarin verstarringen opgetreden zijn. Daarin is tegelijkertijd de ontwikkelingsbehoefte zichtbaar. Door de kracht en kwaliteiten die in het probleem verscholen zijn weer bewust te benutten, wordt (nieuwe) beweging weer mogelijk.
• De ontwikkeling van bewustzijn en verantwoordelijkheidsgevoel zijn voorwaarde voor actief gekozen veranderingen. Zij zijn geen garantie daarvoor.
  Tussen (zelf-)inzicht, willen en doen ligt nog een heel leertraject. Een leertraject dat zich (ook) richt op het kunnen dragen van dit bewustzijn en verantwoordelijkheidsgevoel. Hierdoor kunnen mensen leren om in de praktijk van alledag een context te creëren waarin leren en veranderen mogelijk blijven.
• De oorzaak van een probleem is nooit alleen te vinden in het individu, noch alleen in de omgeving. Het probleem is gesitueerd en actueel op de contactgrens daartussen.
  Individuen en teams zijn te zien als voortdurend interagerend. Zij vormen een eenheid met de hen omringende wereld. Dit gehele interactieve veld is onze "klant", niet alleen de (kunstmatig) onderscheiden onderdelen. Door de interventies te richten op wat zich in het hier-en-nu voordoet, kunnen problemen opgelost worden waar ze ontstaan, nl. op de contactgrens waar de uitwisseling plaatsvindt.
• Elke als problematisch ervaren situatie is ingebed in het totale functioneren en leven van de betrokkene.
  De impact van leerprocessen wordt vergroot als de leerinhoud gerelateerd wordt aan de bredere context van de beroepsuitoefening èn het leven van de betrokkenen.
• Zinvolle veranderingsprocessen vragen om een ecologisch standpunt en ecologische verantwoording.
  Korte termijn oplossingen die ten koste gaan van individu of omgeving, gaan op de langere termijn altijd ten koste van beide. Als gewenste veranderingen en oplossingen worden bezien vanuit een ecologische en langere-termijn-visie, kunnen verantwoorde besluiten genomen worden.
• De interventiekundige is altijd onderdeel van het geobserveerde.
  Elk contact heeft effect en invloed. Alleen al het feit dat een professional aanwezig is, beïnvloedt de interactie en dynamiek. De kwaliteit van de gekozen interventies wordt vergroot als de interventiekundige in staat is om zichzelf als persoon, als meest verfijnde instrument, in te zetten.